Urszula Honek

Urodzona w 1987 roku. Wydała dwa zbiory poezji: „Sporysz” (2015) i „Pod wezwaniem” (2018). Otrzymała Grand Prix Konkursu Poetyckiego im. R.M. Rilkego. Publikowała m.in. w „Dwutygodniku”, „Piśmie”, „Przekroju” i „Twórczości”. Dwukrotna finalistka Nagrody Poetyckiej „Orfeusz” im. K.I. Gałczyńskiego. Laureatka Nagrody Krakowa Miasta Literatury UNESCO (2020). W następnym roku ukaże się jej nowa książka poetycka pt. „Zimowanie”. Pochodzi z Racławic (k. Gorlic).

dzień, w którym patrzyliśmy w tę samą stronę

Andrzejowi – mojemu tacie

 

obserwujemy przez lornetkę sarny. cała rodzina, mówię.

jedna z nich zatrzymuje się. patrzy wprost na nas. można by teraz

wystrzelić pocisk i trafić ją prosto w serce (czy inne wrócą, aby się pożegnać?

spłoszone zostawiają swoje młode, a potem długo nawołują).

 

można by rozwlec jej bebechy po całym polu. wrócić w to samo

miejsce za miesiąc lub dwa i zobaczyć, że śmierć nie odróżnia

zwierząt od ludzi.

 

podaję ci lornetkę, żebyś mógł zobaczyć to samo, co ja.

jednak ty nie myślisz o końcu, ale o trwaniu.